ساعت 24 - در این روزهای وانفسا برای شهروندان کم‌درآمد ایرانی و به‌ویژه گروه بزرگی که زیر خط فقر قرار گرفته و روزگارشان با سختی و رنج سپری می‌شود، باید به هرگامی که از سوی نهادهای حکومتی و شبه‌دولتی جهت کاهش رنج ایرانیان برداشته می‌شود، خوشامد گفت.
ند نکته درباره جنگ کدخبر: 662574 سه‌شنبه ۱۴ مهر ۱۴۰۵ محمد‌صادق جنان صفت ساعت 24 - یکم- پرشمارترین پرسش این روزهای ایرانیان به‌ویژه ساکنان در میهن این است: پایان جنگ با آمریکا و احیانا اسرائیل چه‌زمانی است؟ برخی مدیران نهادهای حکومتی اداره‌کننده جنگ در این‌باره پاسخی به مردم نداده‌اند. این وضعیت یعنی نامعلوم‌بودن زمان پایان جنگ شهروندان را کلافه کرده و این کلافگی می‌تواند پیامدهای جمعی مهمی به کشور برساند به این معنا که گروه‌های خاص به فکر مهاجرت می‌افتند و سدی هم بر سر راه آنها نیست.
ساعت 24 - بدون رودربایستی باید رک‌وراست گفت و نوشت، شهروندان ایرانی این روزها با یورش خبرهای بد و پر از ابهام روبه‌رو هستند. برآیند خبرهای بد خود را در جهش ترسناک نرخ تورم و به‌ویژه مواد غذایی نشان داده و روح و روان مردم را آزار می‌دهد و آرامش از آنها گرفته می‌شود.
ساعت 24 -اداره‌کنندگان جمهوری اسلامی با استناد به داده‌ها و اطلاعاتی که دارند و نیز با استفاده از تحلیل‌های درونی، به این نتیجه، بدون برگشت و بدون چون و چرا رسیده‌اند که مذاکره با آمریکا بی‌فایده است.
ساعت 24 - بهمن احمدی امویی روزنامه نگار سابق که در جریان رخدادهای 1388 به زندان انداخته شد پس از آزادی از حبس بیشترین کوش خود را بر نشتن کتاب در حوزه اقتصاد سیاسی گذاشته است . محتوای تازه ترین کتاب منتشر شده او " چرا دولتها یاد نمی گیرند" از مصاحبه با مسعود نیلی استراتژیست ایراناستخراج شده است. امویی اما در مقدمه کتاب ونیز در پشت جلد به جای توضیح در باره ماهیت کتاب ان را خطابه ای علیه اقتصاد آزاد کرده است. او در نشست رونمایی کتاب نیز به عنوان سخنران اول به جایاینکه در باهر موضوع کتاب حرف بزند خطاب به مسعود نیلی و نیز زمحمد طبیبیان که به عنوان مدعو در این نشست حاضر بود گفت چرا قبول نمی کنید که سیاست های تعدیل اقتصادی که شما ان را در دل برنامه های توسعه گنجاندید اقتصادایران را به اینجا رسانده است. مسعود نیلی ونیز دکتر طبیبیان پاسخ اوراداده اند آنچه در زیر می خوانید به کوشش علیرضا بهداد روزنامه نگار از سخنان طبیبیان آورده شده که درزیر می خوانید: .
ساعت 24 -روزگاری بود که در همین سرزمین، تهیدست‌ترین آدمیان از تعارف‌کردن به‌دوست و آشنا و فامیل برای خوردن یک نان و پنیر دریغ نمی‌کردند. در این سرزمین در همین سال‌های نزدیک، اگر کسی از یک کارگر یا یک کارمند جزء یا پیشه‌ور خرده‌پا می‌پرسید وضعیت معیشتش چگونه است، با جرات می‌گفت یک آب‌باریکه‌ای هست و معیشت‌مان با بخورونمیر اداره می‌شود.
